Gitmek mi Kalmak mı? Asıl Soru: Nasıl Bir Türkiye Bırakıyoruz?

İstanbul'dan kalkan uçakta, Berlin'e yerleşen arkadaşının son mesajını okuyan 24 yaşındaki Elif'in içi burkuluyor. Onu suçlamıyor; tam aksine, biraz da imreniyor. Bu duyguyu bilmeyen genç var mı? Son yıllarda 'yurt dışına gitmek' cümlesi, kahve sohbetlerinin vazgeçilmezi oldu. Peki, bu gidişleri 'vatan hainliği' diye damgalamak yerine, bize ne anlattıklarını dinlesek? Belki de asıl mesele, gençlerin hayalini kurduğu Türkiye'yi birlikte inşa etmek.

Gidenlerin Sırtındaki Yük: 'Fırsat' Kelimesinin Ağırlığı

Birçok genç için kararın özü basit: 'İşimi yapabileceğim, üretebileceğim, sözümün geçtiği bir yer.' Bu istek, vatan sevgisinden yoksun olmakla ilgili değil. Tam tersi, kendi potansiyelini gerçekleştirebileceği bir zemin aramakla ilgili. Eskişehirli bir yazılımcı, 'Burada kod yazıyorum ama kimse beni ciddiye almıyor. Orada bir fikrim varsa, iki kapı ötede yatırımcı bulabiliyorum' diyor. Bu cümle, sadece maaş farkını değil, bir itibar meselesini de anlatıyor.

Kalmak isteyeceğimiz Türkiye, öncelikle adil fırsatlar sunan bir yer olmalı. Bu, herkesin yeteneğine göre yükselebildiği, torpilin değil liyakatin geçerli olduğu bir düzen demek. Üniversiteden mezun olan bir gencin, 'Acaba iş bulabilecek miyim?' kaygısı yerine, 'Hangi alanda uzmanlaşayım?' heyecanını yaşadığı bir ülke. Bunu sağlamak için devletten büyük mucizeler beklemek yerine, kendi ekosistemimizi kurabiliriz: yerel girişim ağları, mentorluk programları, açık kaynak projeler.

Köprüler Kurmak: Gidenlerin Deneyimini Geri Taşımak

Gidenleri 'kayıp' olarak görmek yerine, onları birer köprü olarak görebiliriz. Yurt dışındaki gençlerin edindiği bilgi, deneyim ve uluslararası ağlar, Türkiye'deki girişimlere ışık tutabilir. Bunun için fiziksel geri dönüş şart değil. Uzaktan ortak projeler, çevrim içi mentorluk, düzenli video konferanslar... Düşünün: Berlin'de bir Türk mühendis, İzmir'deki bir öğrenciye tez danışmanlığı yapsa; Londra'daki bir tasarımcı, Diyarbakır'daki bir atölyeye haftalık kritik verse. Bu, 'beyin göçü'nü 'beyin dolaşımı'na çevirir.

Bu köprüleri kurmak için somut adımlar atabiliriz:

• Yerel buluşmalar: Şehrindeki üniversitelerin kariyer merkezleriyle iletişime geç, yurt dışında yaşayan mezunları çevrim içi söyleşiye davet et.
• Ortak proje platformları: Açık kaynak kodlu projelere katıl; böylece farklı ülkelerden insanlarla aynı masa etrafında buluş.
• Mentorluk ağı: LinkedIn'de 'Türkiye'den Gençlere Mentorluk' grubu kur; deneyimli bir Türk'ü, bir üniversite öğrencisiyle eşleştir.
• Dil ve kültür köprüsü: Yurt dışındaki gençlere Türkçe içerik üretme fırsatı ver; onlar da buradaki güncel tartışmaları takip etsin.

Bugünden Başla: Kendi Geleceğini İnşa Et

Büyük resim göz korkutucu olabilir. 'Ben ne yapabilirim ki?' diye düşünebilirsin. Ama unutma: Değişim, bir kişinin masasında başlar. Bugün, bulunduğun şehirde bir gençlik konseyinin toplantısına katıl. Ya da bir bilim festivalinde gönüllü ol. İnandığın bir konuda küçük bir çalışma grubu kur; üç arkadaşınla bir araya gelip mahallendeki kütüphanenin eksiklerini konuşun. Bu adımlar, 'kalmak isteyeceğim Türkiye'yi inşa etmenin ilk tuğlalarıdır.

Gelecek, bizi bekleyen bir şey değil; bugünden ördüğümüz bir ağ. Ve bu ağı örmek için ne yurt dışına gitmek ne de kalmak tek başına yeterli. Önemli olan, nerede olursak olalım, hayalini kurduğumuz ülkeyi birlikte tasarlamak.

Şimdi söz sende. 'Gitmek mi kalmak mı?' sorusuna kendi cevabını bulmak için, Yeni.tc'nin 'Senin Sesin' köşesine düşüncelerini yaz ve bu tartışmanın bir parçası ol.

Görsel: Helena Lopes / StockSnap (CC0)