Dijital Üretim Çağı: İçerik Üreticiliği Gerçek Bir Sanat Biçimi mi?
İçerik üreticiliği, her videonun sanat olduğu iddiası değil, dijital çağda emeğin ciddiye alınmasıdır. Yüzeysel olanı ayıklamak, bütün bir üretim biçimini yok saymak değildir.
Sorunun Tanımı
Dijital içeriklerin yüzeysel görülmesi ve genç üreticilerin geleneksel sanat dünyasından dışlanması.
Dijital içerik yüzeysel bulununca genç üretici, geleneksel sanat kapısından içeri alınmaz. Oysa bu alanda da kurgu, ritim, anlatı ve emek vardır. Her yüklenen dosya eser değildir. Hiçbiri eser sayılmadığında ise yeni anlatı, hobi raflına sıkışır. Ayrım, küçümsemeden yapılmalıdır.
İçerik üreticiliği, hem küçümsenir hem de her gün tüketilir. Bu çelişki, genci emeğinin adını koyamaz hâle getirir. Adı konmayan emek, ya hobi sayılır ya da gürültü. İkisi de sanat tartışmasını kapatır. Tartışma, küçümsemeden açılmalıdır.
Bu iş duyurulmakla bitmez. Cümle, bu hafta kimin üstleneceği yazılmazsa yine rafta kalır. Rafta kalan tespit, genci haklı ama yalnız bırakır. Yalnız bırakılan genç, doğruyu bilmenin hayatı değiştirmediğini görür.
Çözüm Önerisi ve 2040 Vizyonu
Dijital medyanın ve yeni medya sanatının çağdaş sanat fonları tarafından desteklenmesi.
2040’ta dijital medya ve yeni medya sanatı, çağdaş sanat fonlarının meşru bir kategorisidir. Fon, izlenme sayısına değil, işin çerçevesine bakar. Genç üretici, algoritmanın ödülüne mahkûm olmadan bir eser dosyası kurabilir. Böylece içerik üreticiliği, hem zanaat hem sanat tartışmasının içine girer.
Üreticilik, zanaat ile sanatın arasına sıkışmak zorunda değildir. Ölçü, izlenme sayısı değil, gencin neyi neden yaptığını söyleyebilmesidir. Söyleyemediği iş, akışta kaybolur. Kaybolmayan iş, bir biçim iddiası taşır.
Bu iş duyurulmakla bitmez. Cümle, bu hafta kimin üstleneceği yazılmazsa yine rafta kalır. Rafta kalan tespit, genci haklı ama yalnız bırakır. Yalnız bırakılan genç, doğruyu bilmenin hayatı değiştirmediğini görür.
Uygulanabilir İlk Adım
Kültür Bakanlığı fonlarına "Dijital Sanat ve Yeni Medya" kategorisinin eklenmesi.
Kültür fonlarına “Dijital Sanat ve Yeni Medya” kategorisi eklemek, ilk kurumsal adımdır. Başvuru, izlenme vaadi değil, işin amacı, süresi ve kamusal paylaşımı üzerine kurulur. Bir çağrı dönemi, bu kategoriyi dener. Genç, eserinin hangi masada okunduğunu görür.
İlk ciddi okuma masası, gencin eserinin hangi ölçütle durduğunu gösterir. Gösterilen ölçüt, alkış ile linç arasındaki üçüncü yoldur. Üçüncü yol yoksa genç, yalnızca sayının peşinden gider. Sayının peşi, biçimi inceltir.
Bu iş duyurulmakla bitmez. Cümle, bu hafta kimin üstleneceği yazılmazsa yine rafta kalır. Rafta kalan tespit, genci haklı ama yalnız bırakır. Yalnız bırakılan genç, doğruyu bilmenin hayatı değiştirmediğini görür.