Kodlama Yetmez: Yeni Çağda "Problem Çözme" Becerisi Nasıl Kazanılır?
Kod yazmak bir araçtır; problem çözmek ise o aracın hangi soruya hizmet ettiğini bilmektir. Yeni çağın becerisi, satır sayısı değil, çerçevesi kurulan sorudur.
Sorunun Tanımı
Sadece teknik kodlama öğretmek, algoritmik ve bütünsel problem çözme mantığı öğretilmediğinde yetersiz kalmaktadır.
Yalnızca sözdizimi öğretildiğinde genç, çalışan bir program yazar ama yanlış soruyu çözer. Algoritmik ve bütünsel düşünme yoksa kod, süslü bir ezberdir. İş hayatı da aynı kapıdadır: araç değişir, sorun kalır. Okul, aracı erken verip soruyu geç öğretirse genç hazır hissedip hazır olmaz.
Araç erken verilip soru geç öğretilirse genç, hazır hissedip hazır olmaz. Kod, bir sorunun çözümü değilse süs olarak kalır. Süs, portfolyoyu şişirir, düşünmeyi büyütmez. Büyüyen şey, gencin problemi kendi cümlesiyle kurabilmesidir.
Bu iş duyurulmakla bitmez. Cümle, bu hafta kimin üstleneceği yazılmazsa yine rafta kalır. Rafta kalan tespit, genci haklı ama yalnız bırakır. Yalnız bırakılan genç, doğruyu bilmenin hayatı değiştirmediğini görür.
Çözüm Önerisi ve 2040 Vizyonu
Tasarım odaklı düşünme (design thinking) metodolojisinin tüm ders müfredatlarına entegre edilmesi.
Tasarım odaklı düşünme, bütün derslere yapışkan bir slogan olarak değil, bir sıra olarak girer: kimi etkiler, sorun nedir, küçük deneme nedir, ne öğrenildi. 2040 müfredatı, kodu bu sıranın içine koyar. Öğrenci, uygulamadan önce kullanıcısını ve sınırını yazar. Problem çözme, böylece ayrı bir dersin adı olmaktan çıkıp her teslimin omurgası olur.
Problem çözme, ayrı bir dersin adı olmaktan çıkıp her teslimin omurgası olmalıdır. Omurga yoksa kod dersi, menüden komut seçmekle biter. Seçilen komut, soru değişince işe yaramaz. Soru değişince duran şey, gencin problemi parçalama alışkanlığıdır.
Bu iş duyurulmakla bitmez. Cümle, bu hafta kimin üstleneceği yazılmazsa yine rafta kalır. Rafta kalan tespit, genci haklı ama yalnız bırakır. Yalnız bırakılan genç, doğruyu bilmenin hayatı değiştirmediğini görür.
Uygulanabilir İlk Adım
Ortaokul ve liselerde disiplinlerarası hackathon ve fikir maratonlarının gelenekselleştirilmesi.
Disiplinlerarası hackathon ve fikir maratonu, yılda bir şov olmak zorunda değildir. Ortaokul ve lisede dönemlik, küçük, jürisi öğretmen ve akran olan bir maraton yeter. Konu, okulun gerçek bir sıkışması olabilir: kantin atığı, servis saati, kütüphane düzeni. Gelenek, afişle değil, her yıl aynı takvimde tekrarlanarak kurulur.
Bu alışkanlık, afişle değil, her yıl aynı takvimde tekrarlanarak kurulur. Takvim bozulursa problem çözme, tema gününe döner. Tema günü biter, okul eski ölçüsüne döner. Eski ölçü, yine tek doğru cevabı ödüllendirir.
Bu iş duyurulmakla bitmez. Cümle, bu hafta kimin üstleneceği yazılmazsa yine rafta kalır. Rafta kalan tespit, genci haklı ama yalnız bırakır. Yalnız bırakılan genç, doğruyu bilmenin hayatı değiştirmediğini görür.