Sosyal Yalnızlık Pandemisi: Dijitalde Bağlantıdayız Ama Gerçekte Yalnız mıyız?
Dijitalde bağlantıdayız diye beraber değiliz. Sosyal yalnızlık, ekranı kapatma öğüdüyle değil, yüz yüze durulacak bir yerle azalır.
Sorunun Tanımı
Ekran sürelerinin artması ve fiziksel sosyalleşme alanlarının daralması sebebiyle gençlerde artan izolasyon hissi.
Ekran süresi uzadıkça ve fiziksel buluşma alanı daraldıkça genç, kalabalık bir ağın içinde yalnız kalabilir. Yalnızlık, utanç konusu yapıldığında gizlenir. Oysa bu, mahallenin ortak masasının kaybolmasının sonucudur. Bağlantı, mesajdır; sosyallik ise bir arada geçirilen saattir.
Ekranda bağlantıda olmak, bir arada olmak değildir. Mesaj çoğaldıkça saat paylaşılmazsa yalnızlık, kalabalık bir odada da sürer. Süren yalnızlık, gencin karakteri gibi anlatılır. Oysa karakter değil, buluşacak yerin ve saatin yokluğudur.
Bu iş duyurulmakla bitmez. Cümle, bu hafta kimin üstleneceği yazılmazsa yine rafta kalır. Rafta kalan tespit, genci haklı ama yalnız bırakır. Yalnız bırakılan genç, doğruyu bilmenin hayatı değiştirmediğini görür.
Çözüm Önerisi ve 2040 Vizyonu
Mahalle düzeyinde gençlik kulüpleri, ortak hobileri destekleyen ücretsiz kamusal atölyeler ve açık alan etkinlikleri.
2040 mahallesi, gençlik kulübünü, ortak hobiyi ve ücretsiz atölyeyi yeniden kurar. Açık alan etkinliği, tüketim şartına bağlanmaz. Kulüp, siyasi bir kulüp olmak zorunda değildir; satranç, tamir, koro veya yürüyüş de bir bağdır. Yalnızlık, vaazla değil, düzenli bir buluşma saatiyle incelir.
Yalnızlık, vaazla incelmez. Düzenli bir buluşma saati, vaazdan daha çok iş görür. Saat, kulübün, kütüphanenin ya da mahalle odasının takviminde durmalıdır. Durmazsa genç, sosyalliği yine uygulamada arar ve orada da kalabalık içinde yalnız kalır.
Bu iş duyurulmakla bitmez. Cümle, bu hafta kimin üstleneceği yazılmazsa yine rafta kalır. Rafta kalan tespit, genci haklı ama yalnız bırakır. Yalnız bırakılan genç, doğruyu bilmenin hayatı değiştirmediğini görür.
Uygulanabilir İlk Adım
Park ve meydanlarda gençlerin kurguladığı kulüp ve topluluk buluşma noktalarının oluşturulması.
Park ve meydanda, gençlerin kendi kurduğu topluluklar için bir buluşma noktası işaretlemek yeter. Nokta, priz, gölge, oturma ve bir duyuru panosu olabilir. İlk yer, bir mahalle parkında, haftanın belirli günü “açık kulüp saati” diye ilan edilir. Kimse ürün satın almadan kalabilir. Yalnızlık, orada biraz olsun mahalleye döner.
Mahallede açılan küçük bir masa, yalnızlığı tamamen bitirmez. Ama yalnızlığın tek adresinin ekran olmadığını gösterir. Gösterilen adres, utancı azaltır. Azalan utanç, bir sonraki hafta yine gelmeyi mümkün kılar.
Bu iş duyurulmakla bitmez. Cümle, bu hafta kimin üstleneceği yazılmazsa yine rafta kalır. Rafta kalan tespit, genci haklı ama yalnız bırakır. Yalnız bırakılan genç, doğruyu bilmenin hayatı değiştirmediğini görür.